Darek Kuras

Przepraszam, mój błąd, a to stąd ze mamy rożne oznaczenia na szkicach z tymi samymi literami i sam się widzę zakręciłem. Bazując na szkicu 3.4 z książki P.Zawady i wzorze z książki: Sc = D/A : b/c : c1/d - czyli dzielenie jeśli nie ma klap to D/A:b/d To jeszcze raz przykład ale już z klapami. D=110 A=80 b=25 c=c1=20 d=15 110/80 : 25/20 : 20/15 = 1,375 : 1,25: 1,33 = 0,83 - czyli czułość tego układu jest średnio-mała Zgodnie z książka: wychylenie klap +/- 30st, wychylenie steru +/- 30-45st - przy wychyleniu uchwytu sterującego +/- 20st.

Prawidłowe jest mnożenie. I teraz najważniejsze: mała czułość: 0,3 - 0,7 średnia czułość: 0,7-1,6 duża czułość: 1,6 - 3,1 Przy dzieleniu te wartości były by cały czas niskie. Zróbmy przykład z takimi możne nie idealnymi ale realnymi wartosciami : uchwyt ma ok. 110, orczyk przyjmijmy 80, ramie orczyka 25, dźwignia steru wysokości 15 -> daje to 1,2 czyli średnią czułość ( przy mnożeniu) Przy dzieleniu, byłoby to 0,43 czyli dość niska czułość.

Gratulacje, piękny model.

Osłona silnika - test 1.01 Wymyśliłem taka osłonę - dwa wieczory i model 3D gotowy. Waga 9,2g, a tak wygląda finalnie, wstępnie dopasowana.

Waga RTF = 980 g. Nieznacznie więcej niż założenia obliczeniowe tj 950, mimo że tez trochę zostały zmniejszone wymiary aby nie przekraczać 30 dm2 Model o tej rozpiętości i powierzchni nośnej, musi mieć wagę w okolicy 1000g, inaczej trzeba czekać na prawie bezwietrzną pogodę. Do tego inna jest dynamika lotu. "Goły" model to ok 600g. Pozostałe 380 g, to akcesoria elektryczne czyli: silnik, bateria, regulator, timer, włącznik. Jest to model typu junior z przeznaczeniem do wykonania przede wszystkim programu F2B/M, gdzie silnik elektryczny jest odpowiednikiem spaliny 4 ccm.

Budowa już praktycznie zakończona. Może jeszcze kilka testowych "udziwnień" dołożymy, w oczekiwaniu na pogodę do lotów. Jeśli coś ciekawego wymyślimy to się podzielę. Poniżej kilka fotek z finału projektu na tym etapie. Nastąpiła zmiana koncepcji owiewek kół - finalnie są trochę mniejsze.

Model w zasadzie skończony. Zostało kilka drobnych detali do oklejenia. Wymyśliłem sobie jeszcze takie owiewki kół: Owiewka zostanie wydrukowana. Zobaczymy jeszcze jak wyjdzie, bo to na razie prototyp.

Prace wykończeniowe i regulacje nadal trwają. Wczoraj przy lekkim wiaterku nie moglem odmówić sobie pierwszego lotu testowego. Na linkach 17m, okrążenie 4,3. Lot poziomy równy i stabilny. Pętle wewnętrzne, lot plecowy, pętle zewnętrzne, przewrót podwójny, ósemki poziome, pod pułapem i koniczna - bez większych problemów. Kwadraty i trójkąty trochę ciężko się wykonywało ale możne dlatego, że COG świadomie przesunąłem trochę do przodu. A propos: COG po zamontowaniu wszystkich elementów wyszedł idealnie w projektowanym miejscu. Model wymaga jeszcze ostatecznego wykończenia i kilku lotów kalibracyjnych ale na chwilę obecną można uznać że konstrukcja jest udana. Zapomniałem go tylko zważyć :-).

Planowany jest silnik DUALSKY 2820 ECO 1120 KV ze śmigłem Carbonlight 9x6, Regulator Dualsky XC4015BA - 40A. Jeszcze sprawdzimy wagę po zmontowaniu wszystkiego i ostatecznie zdecydujemy co będzie go napędzać. Linki 16m, co daje realny promień ok 17m - prędkość do takiego układu, dobieramy na 4:15-4:20 sek ( max 4:30). Jest to w przeliczeniu ok 90 km/h co jest optymalna prędkością na różne warunki ( przynajmniej dla nas). Przy większym wietrze podciągamy do 4:10. Timer jest pasywny, wiec oprócz czasów możemy w nim tylko ustawić Throttle. Jeśli kończy nam się regulacja prędkości na timerze, to zmieniamy śmigło, ponieważ na tych małych regulatorach nie mamy możliwości zmiany obrotów Orlik nabiera kolorów. Jest szansa, że oblatamy w tym roku. Poniżej w trakcie oklejania

Środek ciężkości COG powinien być w połowie pierwszego ramienia orczyka, czyli 40mm od krawędzi natarcia ( w tym przypadku) Do pierwszego oblotu warto jeszcze bardziej przesunąć COG do przodu, a w kolejnych lotach stopniowo do tyłu aż do optymalnego ustawienia, dlatego pakiet 2200 możne na początek być jak najbardziej odpowiedni. Należy też wybrać w miarę bezwietrzną pogodę. Dobrze to czuć, w ostatniej fazie lotu, czyli szybowanie na zgaszonym silniku. Jeśli nie szybuje tylko leci jak kamień, za ciężki na przód, jeśli nim zbyt buja i jest bardzo czuły, to dziób należy dociążyć. W przypadku gdy w trakcie lotu, trudno jest ustabilizować model w locie poziomym, to przyczyną jest czasem nie równe ustawienie klap w stosunku do steru wysokości. Ja używam prostego przyrządu blokującego klapy w osi, a następnie wyregulowuję ster wysokości do poziomu Czekamy na info o pierwszym locie 🙂

Prototyp się buduje. Jest duża szansa ze jeszcze w tym roku go oblatamy. Przy okazji znaleźliśmy kilka błędów w dokumentacji. Wersja 2.0 będzie raczej żeberkowa. Za dużo zabawy mamy z tym styropianem, mimo ze tniemy go maszyna numeryczną i dokładność jest przyzwoita, ale nie jest taka jak chcemy. Może jeszcze to dopracujemy. Kilka fotek z aktualnego postępu prac:

- wychylenie steru niewielkie - ja robię na "grubość kadłuba" czyli ok 4-5 stopni. - tak, dobrze jest zaokrąglić krawędzie - kształt klap jest jak najbardziej dowolny, jedynie zwiększając ich powierzchnię należny pamiętać aby ich wychył nie był zbyt duży, ponieważ zadziałają jak hamulec. Są różne szkoły ustawiania kątów wychylenia klap i steru wysokości - Np. P.Zawada w książce o modelach akrobacyjnych na uwięzi, zalecał klapy 30 stopni / ster wysokości 45 stopni. Inni robią wychylenia 1:1 ( tyle samo klapy co steru wysokości). Wg mnie należny to dobrać do indywidualnych preferencji oraz, lub przede wszystkim do modelu. Dlatego też "oblatanie" nowego modelu wymaga nastu prób z różnymi ustawieniami, w rożnych warunkach pogodowych. Ja zaczynam od bezwietrznej lub prawie bezwietrznej pogody, z nie pełnymi wychyleniami i lekkim przeciążeniem na dziób. - takie małe modele puszczamy na linkach długości ok 16,5m ( kupowane gotowe od comabatów.) -wartość mierzona od osi modelu do osi uchwytu + ręka pilota, daje ok 17m. Przy tym promieniu okrążenie ok 4,2 sek/lap co daje prędkość ok 90 km/h. Jest to minimalnie szybciej lub podobnie jak latają duże modele akrobacyjne. 4,15 - 4,20 to optymalna prędkość wg mnie dla takich małych modeli, na tej długości linkach. Oczywiście w zależności od warunków pogodowych, wartość tą należny nieco zmniejszać lub zwiększać ( +/- 0,1 sek). Teoretycznie można by wydłużyć jeszcze linki max o 1m, co pozwoliło by zejść do ok 4,5 sek/lap, ale jeszcze nie testowałem jak zachowywałby sie model, zwłaszcza przy większym wietrze, jaki jest zawsze na zawodach. Dołączam prosty Excel do obliczeń, aby samemu móc łatwiej dobrać odpowiednie wartości. Obliczenia_predkosci.xlsx

Kolejny model w naszej stajni, jest w końcowym etapie projektowania. Faza koncepcyjno-obliczeniowa zakończona. Trwa detalowanie i za chwilę ruszy budowa prototypu. Krótka charakterystyka: - rozpiętość 1100m - długość 850mm - pow. skrzydeł 25,5 dm2 ( ok 1,5 dm2 wiecej niż Avia elktro) - pow. statecznika poziomego i steru wysokości 5,7dm2 - szacowana waga RTF - 950g - elektryczno napęd, bateria LiPo 3S 2200mAh Model przeznaczony dla Juniorów, do wykonania pełnego programu w klasie F2B/M, ale również cały program seniorski powinien dać radę wykonać. Zobaczymy po pierwszych lotach. Projekt bazuje na sprawdzonych proporcjach i elementach konstrukcyjnych, modelu Avia elektro 1.5, aczkolwiek idea to uproszczenie budowy pod kątem młodzieży, stąd mniej obłe / eliptyczne kształty. Komora baterii, mocowania silnika, regulatora, timera oraz orczyka jest jednym elementem (z przegrodami), zbudowanym ze sklejki 2mm. Skrzydła natomiast będą wycinane ze styropianu, przy czym natarcie, spływ i dźwigar będą z listewek/desek balsowych. Okleina skrzydeł w miejscu łączenia z kadłubem, wykonana będzie ze sklejki. Pozostała powierzchnia pokryta będzie cienkim papierem gazetowym na rzadkim wikolu, a następnie pokryta wielobarwną folią. Klapy, stateczniki i kadłub, oklejone z zewnątrz balsą, a następnie również folią. Przewidziane jest regulowane wyprowadzenie linek. Możliwe że zostanie zastosowany mechanizm odchylania steru kierunku. Relacje z budowy wkrótce....

Combatami wylatałem mnóstwo godzin. Na koncie kilka tytułów MP i z PŚ, oraz występ na MŚ. Ten typ czyli Beliaev czasem tak ma. Wynika to czasem z konstrukcji statecznika, który jest odsunięty od skrzydła, oraz tego ze jest to combat - to jest szybkie i mimo wszystko na ciasnych pętlach na początku tak się dzieje - po X lotach, przestanie. Bardziej łagodne są typy ala Youvenko, gdzie cała krawędź statecznika styka się ze spływem, ale osobiście wolę Beliaev'a 🙂 Możne jednak być tez coś z modelem - co trudno stwierdzić z filmu, więcej powiedziałbym gdybym dostał go do ręki. Jeśli ogólną geometrię masz dobra tj nie ma zwichrowań skrzydła ( do tego później wrócę) to: 1. sprawdź czy masz dobrze ustawione neutrum - pomocnik obraca model silnikiem w dół i patrzy czy statecznik pokrywa się z osią skrzydła. 2. czułość na dźwigni statecznika - jeśli się da, zmniejsz ( popychacz max do góry) - wychyły statecznika to max 1 cm góra/dół. 3. można wysunąć tez trochę silnik jeśli masz mocowanie na otworach podłużnych - ale to raczej nie to, bo na filmie widać że szybuje wmiarę ładnie, nawet powiedziałbym że jest za ciezki na przód. 4. w skrajnym przypadku, w takich narwistych mustangach, skracalismy statecznik - nozykiem obcinasz 5mm i sprawdzasz czy cos to dało. 5. jesli ma tendencje do wlatywania do środka i w poziomym locie jest przechylony, a geometria jest Ok, to cieżarek na koncówkę skrzydła ( najlepsze są monety z PRLu). 6. teraz o tej geometri tj zwichrowaniu - trzeba co jakis czas sprawdzać czy nie jest skrecony, bo lubi - wtedy żelazko lub innna dmuchawka i prostujesz. Patrzymy podobnie jak przy ustawianiu neutrum, czyli silnikiem w dół. Latenie ze wstażką łagodzi nerwowość, bez niej +25% wiecej szaleństwa.

Na razie tyle. Może znajdę coś więcej. Ale zauważ, że te dwa opisy pasują do większej ilości figur. Np. klepsydrę odnosisz do trójkątów, przy czym masz trzy punkty: lewa stopa -> głowa ->prawa stopa ->lewa stopa ....