![](https://rchubiq.eu/images/banery/pfmrc/pfmrc_rchubiq.gif)
![](https://pfmrc.eu/output2.gif)
![](https://modele24.pl/pfmrc/baner.gif)
![](https://modele.sklep.pl/images/banery/PFM1.gif)
![](https://pfmrc.eu/kawa.png)
-
Postów
3 554 -
Rejestracja
-
Ostatnia wizyta
-
Wygrane w rankingu
18
Odpowiedzi opublikowane przez Pioterek
-
-
Skrzydła:
Budowę rozpocząłem od przymierzenia i przemyślenia elementów rozłożonych na planie. Krawędź natarcia w postaci listwy balsowych 10x11 mogłaby zostać wykonana z twardszej balsy. Każde zetknięcie tej krawędzi z przypadkowym przedmiotem pozostawi na niej wyraźne wgniecenia. Po zatem, według wykrojów żeber, bardziej pasuje tu listwa o wymiarze 9 x11 mm, więc znowu dodatkowa robota, aby ten 1 mm zebrać.
Plany nie przewidują wypełnienia (wzmocnienia) pierwszego pola skrzydła przy kadłubie (a za co łapać skrzydło przy montażu ?) - trzeba to zrobić samemu. Przydałby się również pod spodem skrzydła na krawędzi jego natarcia mały keson w części gdzie występuje łuk na profilu - bez tego kesonu na dolnym poszyciu po napięciu folii wystąpią zagłębienia jak w poszyciach samolotach pionierów lotnictwa. Szkoda że żebra nie przewidują nakładek balsowych, które stabilizują żebra i poprawiają wygląd skrzydła po naciągnięciu folii.
Skrzydło ma już zaplanowany wznios (przesunięte otwory na kolejnych żebrach, w które wchodzi bagnet) więc mój zamiar wydłużenie bagnetu o dwa żebra (do punktu mocowania zastrzału) nie będzie możliwy - zyskam co najwyżej jedno żebro. Dźwigary nośne są solidne - 2x sosna 10x3mm, ale nie zaplanowano ich zaczepienia ze sobą poza żebrami - znowu będzie do zrobienia extra.
Klejenie płatów będę wykonywał Epidianem 53 dystrybutora Model Making. Klej ten dobrze mi się już sprawdził, wsiąka w strukturę drewna (dobrze wiąże i inne materiały ) , w ciągu ok. 2 godzin jest gotowy do obróbki, dobrze się szlifuje i daje b. mocne połączenia.
Przymiarka skrzydła na zdjęciu:
Dla porównania konstrukcja gotowych skrzydeł Wicherka:
Moja uwaga ogólna !
Opisując wszystkie "słabe punkty" tego modelu nie chciałbym tworzyć u Kolegów wrażenia, że zestaw KIT Prząśniczki jest zły czy wręcz nie do złożenia. Przeciwnie, dobrze stało się, że taki zestaw zaistniał w Polsce, bo daje szansę na zbudowanie kolejnego kultowego modelu polskiego samolotu. Myślę, że gdyby nie ten Kit, nie zdecydowałbym się na budowę takiego modelu tylko z planów.
Wszystkie opisywane tutaj "grzechy" KIT-u wynikają z jednej strony z dosyć wysokich wymagań funkcji modelu jakie na początku budowy postawiłem Prząśniczce (zresztą Wicherkowi też) oraz z tego, że po wykonaniu i oblataniu prototypu konstruktorzy modelu nie wprowadzili już do niego żadnych istotnych modyfikacji (tak się domyślam z załączonych zdjęć producenta - w większości zdjęć prototypu).
Często jest tak, że konstruktor zapatrzony w swoje "dzieło" nie widzi w nim żadnych wad, dopiero spojrzenie kogoś obok (jednej lub więcej osób a najlepiej użytkowników) daje bardziej prawdziwy obraz i służy dalszemu rozwojowi produktu.
A więc wszystkie moje opisy krytyczne (a nie jest to tylko krytyka, bo w ślad za nią idą konkretne propozycje rozwiązań) mają za zadanie pomóc Kolegom składającym ew. kolejne Prząśniczki, a producenta KIT być może zachęcą do udoskonaleniu swojego produktu.
-
-
-
Parę słów o pokrywaniu modelu folią.
Kadłub według dokumentacji ma być pokryty z góry dwiema deskami balsowym. Deski te o grubości 1mm otrzymujemy przycięte w zestawie. Rzecz w tym, że pod wieżą silnika i w części ogonowej pokrycie przewiduje balsę o grubości 2mm. Więc czemu balsa 1mm ? To dodatkowa i niepotrzebna robota przy niwelowaniu różnic w grubości.
Samo oklejanie jest dość pracochłonne ze względu na wiele różnych przenikających się powierzchni. Na całe szczęście powierzchnie te są albo płaskie albo walcowe. Trzeba zwrócić uwagę na wykończenia naroży i krawędzi wklęsłych, które wyklejamy najpierw wąskimi paskami folii . Dla powierzchni bardziej złożonych, dobrze jest przygotować i przymierzyć odpowiedni szablon z brystolu a dopiero potem wyciąć folię według tego szablonu. Mnie wystarczyły 3 szablony.
Między wręgą 8 a 10 są duże odległości i przy napinaniu folii pojawiają się wklęśnięcia wynikające ze ściągnięcia boków kadłuba. To następny słaby i nieestetyczny punkt tej konstrukcji. Musiałem między wręgami wstawić rozpórki jak na zdjęciu:
Takie wklęśnięcia, choć już mniej widoczne będą występowały niestety na wszystkich wręgach - aż się prosi o skrzynkową konstrukcję kadłuba. Nie miałem takich problemów przy Wicherku, który był projektowany w czasach gdzie o komputer nie było łatwo, ale za to konstrukcje były chyba bardziej przemyślane.
Model częściowo pokryty:
-
Podwozie:
Dzisiaj Prząśniczka stanęła na kołach. Podwozie modelu jest wykonane z dwu kawałków drutu fi=3mm, które dostajemy już wygięte w zestawie. Podwozie trzeba zlutować w dwóch miejscach i najlepiej użyć do tego modelu (zamontować powozie do modelu na gotowo i zlutować węzły). Podwozie poddałem małej modyfikacji zastosowałem śruby M4 zamiast M3 (wg. mnie za delikatne) i zmieniłem jeden z drutów na fi=4mm. Fi= 4mm jest częściej spotykaną średnica piasty kółek. Taka kombinacja sprawdza mi się w Wicherku 25M, a to podobne wagowo modele. Zastosowałem również koła bardziej makietowe, choć te z zestawu też mogły by być.
-
-
Witam nie od dzisiaj wiadomo jest że producenci w różny sposób ograniczają żywotność sprzętu elektronicznego zastosowanie elektroniki w pakiecie jest tego przykładem.Ja w swojej 14 zastosowałem rozwiązanie stosowane w amerykańskiej wersji tj 5 cel NIMH i po problemie.
I tak trzeba będzie chyba zrobić
-
Z tego co wyczytałem w informacji z Czech to sprawa wygląda tak:
LiPol 2S w Futabie ma układ elektroniczny, który pobiera cały czas jakiś minimalny prąd nawet wtedy gdy mamy wyłączony nadajnik. Rzecz w tym że pobiera prąd nierówno z cel co powoduje że jedna z cel jest mocniej rozładowania niż druga np. jedna 3,5 V druga 4,0. O pojemności pakietu decyduje mniej naładowane ogniwo (bo ono pierwsze się wyłączy) a my myślimy, że mamy dwa ogniwa po 3,75 V a tak nie jest. Dlatego zaleceniem producenta jest aby zawsze ładować nadajnik przed lataniem, bo wtedy układ balansera w LiPol wyrównuje poziomy napięć i a więc i pojemności ogniw.
Natomiast awaria układu elektronicznego = odłączenie napięcia od nadajnika i katastrofa modelu. I to jest niestety przekombinowane.
-
Opisywane wyżej wzmocnienie rozwiązałem w ten sposób:
Pręty gwintowane M3 przycięte na wymiar, na jednym końcu zalutowana nakrętka a na drugim nakręcana przy montażu i tulejki węglowe fi 6
Widok po zamocowaniu usztywnienia
Widok całości mocowania steru
To rozwiązanie ma tę dodatkową zaletę, że regulując wysokość tulejek można precyzyjnie ustawić SW w poziomie i w linii skrzydeł, a następnie całość mocowania skleić.
-
Witam.Na foto niema klocka balsowego pod śruby w poziomym
Tak, na mojej fotografii nie ma drugiego klocka (bo to jest przymiarka) i niczego to nie zmienia. Drugi klocek przyklejony jest do statecznika poziomego od spodu i stabilizuje statecznik w kierunku poziomym i umożliwia skręcenie śrubami całości . Ale w dalszym ciągu łby śrub zagłębiają się w miękką balsę a cały węzeł jest słaby w kierunku zaznaczonym jak na mojej poprzedniej fotografii.
Na tej fotografii producenta, widać próbę wzmocnienia tego węzła co sugeruje że producent chyba zdaje sobie z tego sprawę.
a na tej fotografii nie ma żadnego wzmocnienia.
-
Ster Wysokości SW.
Ster wysokości wykonany jest również jako płytowy. Pokrycie to balsa 2mm, obramowanie z lister balsowych a w środku wypełnienie płytą piankową. Całość montuje się szybko, otrzymujemy mocną i sztywną konstrukcję o niewielkiej wadze.
SW - pierwsza przymiarka
No ale żeby nie było za słodko. Mocowanie steru SW ma według mnie dwa małe mankamenty. Pierwszy to brak wzmocnienia pod łby śrub M4 (na dostarczonych fotografiach i w zestawie nic takiego nie zauważyłem). Łby te będą wciskały się w miękką balsę poszycia steru przy jego mocowaniu. Drugi mankament to mała sztywność zamocowania steru w kierunku jak na zdjęciu poniżej:
Ale są to sprawy do łatwego poprawienia.
-
-
Napęd steru kierunku w przesłanym KIT odbywa się przy pomocy cięgła Bowdena wyprowadzonego poza kadłub ku górze (jest bardzo widoczny) i mocowanego do steru kierunku w sposób tradycyjny. Takie rozwiązanie szpeci model (jest nie makietowe) więc postanowiłem schować napęd SK do kadłuba wykorzystując elementy KIT-u.
Widok napędów kółka ogonowego i SK oraz płetwa ruchoma SK z wklejonym napędem.
Zmontowany próbnie zespół SK i kółka ogonowego. Pochylenie osi obrotu płetwy SK i osi kółka ogonowego i to jeszcze wzajemnie przeciwnych kierunkach komplikuje znakomicie napędy (trudno je spiąć razem jednym cięgłem - dlatego są dwa). Końcówki orczyków przy obrocie zakreślają krzywe sferyczne. Końce cięgieł musiałem wyposażyć w końcówki kulowe.
Zespół włożony do modelu.
Podłączenie do serwa
Prząśniczka pomachała pierwszy raz ogonem. Wychylenie steru i kółka ogonowego działa
.
-
Dystrybutor na Polskę Futaba, Robbe
RC Skorpion w Lublinie rozmawiać z właścicielem sklepu - Piotrem Iwanejko.
-
Zapytałem dystrybutora Futaby na Polskę i czekam na odpowiedź. W akumulatorze LiPol nadajnika jest elektronika balansująca i zabezpieczająca akumulator i z tego co przeczytałem to ona powoduje kłopoty. Ja ładuję pakiet nadajnika ładowarką komputerową (ta oryginalna w zestawie się nie wyłącza) i na razie nie stwierdziłem jakiś kłopotów. Jak zwykle u Niemców coś muszą zawsze przekombinować - niedługo do LiPol- a, wsadzą PC - ta. Nie rozumiem czemu układ elektroniczny miałby odłączać LiPol od nadajnika - w końcu co ważniejsze kawałek ew. uszkodzonego LiPol a czy model w powietrzu ?
-
Kółko ogonowe w zestawie KIT przewidziano jako niekierowane, wklejane na stałe w część dolną statecznika. Udało mi się wykorzystując oryginalne części KIT zrobić kółko ogonowe sterowane.
Mocowanie kółka - części
Tak działa napęd:
Po zamontowaniu w modelu:
Napęd SK i kółka ogonowego z jednego wspólnego serwa - tak planuję.
-
Ja również bym optował za kamerką w kabinie, za szybką. Można by zrobić tablicę przyrządów.
Może pokusisz się o coś takiego
Bardzo dobry pomysł. Ja myślałem żeby szkła kabiny lekko przyciemnić, co by bebechów elektronicznych za bardzo nie było widać. Takie ustawienie kamery tworzy bardzo realistyczne ujęcia. Miejsca w modelu jest dużo a kabina mocno przeszklona to może dwa miejsca na kamerę do wyboru - przemyślę to i dzięki za radę.
Ster kierunku już gotowy, zastosowałem zawiasy kołkowe idealne w tym miejscu. Zwraca uwagę duża powierzchnia aktywna steru- cuś mi to przypomina ster mojego Wicherka
A to widok mocowania SK od dołu modelu.
-
Ster kierunku (jego część stała) jest gotowa. Na spodzie płaskowniki węglowe (biegną po obu stronach SK) mocowane są do listwy sosnowej biegnącej po osi kadłuba i wręgi. Całość pewnie zamocowana i sztywna.
Przymierzyłem zawiasy, chyba trochę nie od tej pary
. Dobrze że zostało mi kilka zawiasów po Wicherku.
Model wygląda obecnie tak:
-
Ster Kierunku:
Montaż steru kierunku zaczynam od jego wzmocnienia. SK zbudowany jest ze sklejki lipowej (szkielet) i okładzin balsowych jak na zdjęciu:
Część A (poniżej czarnej linii) jest mocowana na sztywno do kadłuba i dodatkowo wzmocniona pokryciem balsowym w kształcie trójkąta. Wierzchołek tego trójkąta kończy się na czarnej linii. i tam również kończą się okładziny balsowe. Część B to pracująca część SK. Słoje szkieletu są poziome. Ewentualne wyłamanie SK nastąpi więc najprawdopodobniej wzdłuż czarnej linii. Kiedy to się może zdarzyć ? Najczęściej przy kapotażu modelu i jego podparciu na SK. Kapotaż czasami zdarza się modelowi (np przy awaryjnym lądowaniu poza pasem lotniska) i delikatny SK wtedy najczęściej się uszkadza. Poza tym konstrukcja SK w wykonaniu tego KIT-u jest niesztywna. Postanowiłem poprawić ten stan rzeczy i zastosować wzmocnienia. Powstają więc wzmocnienia jak na fotografii niżej.
Dzięki temu ster nabierze odporności na ewentualność kapotażu, usztywni się i znacznie poprawi się jego mocowanie do modelu (przedłużone listwy węglowe).
-
Ciekawostka
Próbowałem dzisiaj założyć drugi model (o innej nazwie np. nr2 ) na tym samym odbiorniku telemetrycznym R7008SB - chcę najpierw wypróbować nowe radio na prostym i tanim modelu. Model nr 2 udało się w pełni zdefiniować ale nie było telemetrii (brak potwierdzenia i transmissii od odbiornika do nadajnika). Jakby zdefinowanie odbiornika przypisywało jego unikatowy mumer tylko do jednego modelu nr 1 w nadajniku. Obszedłem ten problem kopiując model nr 1 z działającą telemetrią na kartę SD a w nadajniku resetując ustawinia tego modelu 1 i zmieniając jego nazwę na model nr2 . Następnie skopiowałem z karty powtórnie model nr 1 z jego pierwotnymi ustawieniami i są teraz dwa różne modele na tym samym zdefiniowanym odbiorniku z działającą telemetrią.
Miałem ten sam problem. Najlepiej założyć drugi model na już istniejącym i potem sobie poustawiać co trzeba.
-
Mam zamiar zrobić na kamerę luk z pokrywą mocowaną na magnesy. Po zdjęciu luku będzie dostęp do mocowania kamery, albo już kamera gotowa do użycia (zależy to od wielkości kamery jaką zdobędę).
-
Dziękuję Kolegom za każą reakcję. Jak już pisałem poprzednio, każda Wasza uwaga mobilizuje mnie b.pozytywnie do dalszego działania. Model zapowiada się dobrze, ma bardzo dużo miejsca w środku i nie powinno być problemu z wyważeniem.
Model z przodu ma przygotowaną sporą półeczkę idealną na zamontowanie kamery. Na zdjęciu kamera internetowa bo taka pod ręką miałem dla ilustracji. Więc jak ktoś myśli o zdjęciach i filmach z powietrza, to model stworzony do tego celu.
Dzisiaj dzień zszedł na wykończeniach głowicy
-
-
Powstał nowy mój model J-1 Prząśniczka EP 2.0 m. Zainteresowanych historią budowy zapraszam na stronę:
http://pfmrc.eu/inde...iczka-m-ep-20m/
Oryginał:
I modelik
I film z lotów:
Prząśniczka J1-M EP 2.0m - temat zakończony
w Konwersje spalin na elektryki i elektryczne "giganty"
Opublikowano
Dziękuję za ocenę. Sam jestem ciekawy jak to "cudo" będzie latało. Na pewno zamieszczę pełną relację z oblotu, filmy i zdjęcia z doposażania modelu.
Jeśli masz na myśli wspólne latanie na lotnisku w Lublinie - to jak najbardziej zapraszam.
Chciałbym ten model zaprezentować na pikniku w Radawcu na początku lipca, ale czasu już mało a na pewno nie będę gonił roboty kosztem jakości wykonania.