witold_pi Opublikowano 20 godzin temu Opublikowano 20 godzin temu https://www.instagram.com/reel/DaLrdjQK3KV/?utm_source=ig_embed&ig_rid=A8BpGWB2rclg8ViW_RhawVu Fajny pomysł 1
Andrzej68IX Opublikowano 20 godzin temu Opublikowano 20 godzin temu Jak to jest kevlar to jo fusekle żera. Miałem kiedyś jakiś czeski motoszybowiec gdzie do napędu steru kierunku były dołączone dwie nitki kevlarove grubości zwykłych nici. Stępiłem nożyczki aby to przeciąć a tu sobie gościu tapeciakiem obcina taką grubą wiązkę😊
Patryk Sokol Opublikowano 18 godzin temu Opublikowano 18 godzin temu 1 godzinę temu, Andrzej68IX napisał: Jak to jest kevlar to jo fusekle żera. Miałem kiedyś jakiś czeski motoszybowiec gdzie do napędu steru kierunku były dołączone dwie nitki kevlarove grubości zwykłych nici. Stępiłem nożyczki aby to przeciąć a tu sobie gościu tapeciakiem obcina taką grubą wiązkę😊 Jak zakropisz kevlar CA to tak się tnie. A sam zawias to przerost formy nad treścią, w świecie w którym istnieją mylarowe zawiasy Kavana.
dariuszj Opublikowano 11 godzin temu Opublikowano 11 godzin temu 6 godzin temu, Patryk Sokol napisał: A sam zawias to przerost formy nad treścią, w świecie w którym istnieją mylarowe zawiasy Kavana. To jest pomysł Juliena Watiera na zrobienie sterów w jego modelach drukowanych 3D i wątpię, żeby zawiasy Kavana były równie dobre. Poniżej cytat ze strony Juliena: Bezosiowe połączenia z drutu kevlarowego Łączenie powierzchni sterowych pozostaje tradycyjnym słabym punktem samolotów drukowanych w technologii 3D (delikatne regulacje, trudne do ustawienia metalowe osie, kruchość lub zbyt szerokie szczeliny aerodynamiczne). Opracowane tutaj rozwiązanie eliminuje wszystkie te ograniczenia: Optymalna aerodynamika: Połączenie jest całkowicie zagłębione i niewidoczne z zewnątrz. Profil jest ściśle zachowany, bez żadnych szczelin generujących opór. Brak luzów: Precyzja bezpośredniego kontaktu gwarantuje precyzyjne prowadzenie, co jest niezbędne, aby uniknąć szarpnięć na szybkich maszynach. Swoboda formy: System działa równie dobrze na prostych krawędziach znikających, jak i na skomplikowanych lub eliptycznych kształtach, w których nawleczenie prostej struny fortepianowej jest niemożliwe. Prostota: bezpośrednie projektowanie CAD, drukowanie bez żmudnych podpór i szybki montaż.
Patryk Sokol Opublikowano 11 godzin temu Opublikowano 11 godzin temu W takim rozwiązaniu albo masz luzy, albo tarcie dwóch powierzchni o siebie. W pierwszej źle, bo masz luzy, w drugiej źle, bo byle kurz z lotniska spowoduje, że to się zatrze. A najpewniej oba na raz. Fajne rozwiązanie na pokaz, jakie to sprytne, ale bardzo niepraktyczne.
dariuszj Opublikowano 10 godzin temu Opublikowano 10 godzin temu Julien już trochę siedzi w temacie tych modeli 3D i wiele rozwiązań przećwiczył jak i trochę osób, które te modele zbudowały. Jak popatrzysz na filmy to ląduje na polu a nie lotnisku. Ani się nie zacierają ani nie mają luzów. Z luzami Julien walczył, bo miał problemy z wpadaniem powierzchni sterowych w drania/fratter. Jak masz lepszy pomysł to napisz do niego. Na pewno chętnie skorzysta. 1
Patryk Sokol Opublikowano 8 godzin temu Opublikowano 8 godzin temu 2 godziny temu, dariuszj napisał: Julien już trochę siedzi w temacie tych modeli 3D i wiele rozwiązań przećwiczył jak i trochę osób, które te modele zbudowały. Jak popatrzysz na filmy to ląduje na polu a nie lotnisku. Ani się nie zacierają ani nie mają luzów. Z luzami Julien walczył, bo miał problemy z wpadaniem powierzchni sterowych w drania/fratter. Jak masz lepszy pomysł to napisz do niego. Na pewno chętnie skorzysta. Ile by nie ćwiczył - masz tu tarcie plastiku o plastik. Cudów nie ma, to nie jest dobre rozwiązanie. Dobre za to są znane od lat - uczciwa, sztywna oś obrotu i obie powierzchnie od siebie odsunięte. Problem jest taki, ze nie zrobi się tego jednym ruchem z drukowanki.
Rekomendowane odpowiedzi