Położenie środka ciężkości a profil skrzydła

[Piotter]

Zwykle jak ktoś dokładnie nie wie gdzie ma środek ciężkości być bo na planach nie zostało to zaznaczone to radzi mu się często żeby ustawić ś.c. w 1/3 cięciwy płata. Modelarskie programy do wyznaczania tego środka biorą pod uwagę tylko obrys skrzydeł i statecznika poziomego oraz ich odległość, natomiast profil skrzydła jest pomijany. Moja wątpliwość bierze się stąd, że przecież różne profile mają chyba tzw. środek wyporu, czyli jak rozumiem, punkt przyłożenia siły nośnej w różnych miejscach na cięciwie. Czyżby w zastosowaniach modelarskich było to pomijalne ?

[Mareq]

Albo jest zastosowane uproszczenie pozwalające na wstępne ustalenie SC a dokładne to już korekty na lotnisku.

[Swift]

różne profile mają chyba tzw. środek wyporu, czyli jak rozumiem, punkt przyłożenia siły nośnej w różnych miejscach na cięciwie

Witam

Jest tak jak piszesz. Na dodatek ten punkt przyłożenia wypadkowej siły nośnej, nie jest dla danego profilu stały, tylko zależny od kąta natarcia - tkzw. wędrówka środka parcia. Z pewnym przybliżeniem można przyjąć dla większości profili, że środek aerodynamiczny profilu leży w 1/4 cięciwy od krawędzi natarcia. Jeżeli dysponujesz danymi profilu, to jest podany współczynnik Cm, który określa dodatkowo wielkość momentu wypadkowej siły nośnej względem krawędzi natarcia Cm(0), lub względem punktu w 1/4 cięciwy Cm(0.25).

PP

[TomekBZ]

Modelarskie programy do wyznaczania tego środka biorą pod uwagę tylko obrys skrzydeł i statecznika poziomego oraz ich odległość, natomiast profil skrzydła jest pomijany.

 

Poza wszystkimi siłami jakie działają na model podczas lotu (siła nośna, siła na usterzeniu ...), działa tu jeszcze moment, który próbuje pochylać krawędź natarcia i zależy on właśnie OD KSZTAŁTU PROFILU. Podczas obliczeń położenia środka cieżkości (albo lepiej zakresu, w którym model będzie stateczny) moment ten musi być uwzględniany. W modelach o typowej, klasycznej konstrukcji, wstępne usytowanie środka ciężkości modelu w 30% cięciwy daje wystarczający zapas stateczności, który pozwala na oblatywanie, stąd takie uproszczenia.