Crosswind

Google mówi, że to Silnik samozapłonowy LETMO MD-2,5 diesel - MP-JET https://an-finans.com/silnik-samozaplonowy-letmo-md-2-5-diesel-mp-jet-p-28096.html

Rozgorzała dyskusja o Wicherku, a przecież chcodzi o to, jaki ma być ten trenerek, a nie jaki ma nie być? Ja widzę takie trzy a nawet cztery obszary do określenia: 0. Dla kogo ma być ten trenerek - dla zupełnie początkującego, średnio zaawansowanego czy zaawansowanego? Jakie funcje ma spełniąć? 1. Konstrukcja, materiały, trudność budowy (zalety i wady konstrukcji kratownicoych, sklejkowo - balsowych, piankowych), jaki napęd? 2. Włąściwości aerodynamiczne i lotne - profil skrzydła, prędkość lotu, łatwość pilotażu, reakcja na przeciągnięcie, stateczność, zdolność do wykonywania akrobacji, reagowanie na sterowanie przez pilota; 3. Reakcja / podatność na błędy pilotażowe, odporność na uszkodzenia podczas lądowania, łatwość dokonania napraw.

Nie pytałem o bazę. Każdy kto lata makietą zna jej masę, wymiary, powierzchnię nośną itp. Wie jaki silnik i śmigło zastosował więc może się podzielić takimi informacjami. Na tej podstawie można cokolwiek porównywać. Nie widzisz historii i emocji jakie wiązały się z budową tego modelu. W czasach gdy publikowano kolejne wydania książki "Miniturowe lotnictwo" był to jedyny podręcznik, w którym od a-z autor wyjasniał zasady lotu, stateczności, budowy i oblatywania modelu. Jeśli chcesz coś zakopać pod ziemię to uzasadnij to merytorycznie i pokaż w czym np. te modele, które rekomendujeszz są lepsze. Podeprzyj to jakimiś wskaźnikami i kryteriami swojej oceny. To będzie miało jakąś wartość poznawczą.

A czy za tymi wskazówkami są jakieś liczby? Dlaczego nie OS 15LA tylko .25 lub .40? W. Schier w książce "Miniaturowe Lotnictwo" podaje takie wskaźniki dla modeli swobodnie latających Zaznacza jednocześnie, że takie zalecenia są po to, by ograniczyć wpływ momentu obrotowego od silnika i śmigła na stabilność lotu modelu. Jakie wskażniki powinny mieć modele RC? Jak kompensowany jest moment od silnika? Podchodząc teoretycznie, moc silnika jest/powinna być pochodną oporu i prędkości lotu poziomego, a prędkość powinna być taka by siła nośna umożliwiła lot poziomy i wznoszenie. Jak powinna być prędkość ustalonego lotu poziomego dla modelu typu trenerek by trenujący był w stanie zapanować nad modelem?

W oryginale kąt zaklinowania jest około 0,2 stopni względem osi kadłuba. W modelach wyczynowy stosowane są kąty zbliżone do orygginału tzn. 0-0,5 stopnia. W piankowych modelach producencia zalecają większe 0,5-1,5 stopnia.

Dla tego silnika zrobiłem takie porównanie rekomendowanych śmigieł. Rozmiar śmigła (cale) Powierzchnia tarczy A [m2] Szacowane obroty [n, obr./min] Pobór mocy przez śmigło [W] Rzeczywisty ciąg statyczny [T0, kg] Prędkość strumienia Vpitch [km/h] 14 x 10 0,099 8 800 ~1780 ~5,6 134 15 x 8 0,114 8 600 ~1820 ~6,2 105 16 x 6 0,130 8 500 ~1840 ~6,8 78 17 x 6 0,147 7 900 ~1810 ~7,1 72 Do pełnego dopasowania brakuje danych o makiecie w tym prędkości minimalnej i optymalnej z jaką powinna latać. Według orientacyjnych założeń najlepszy wybór to śmigła 16 x 6 i 17 x6.

Odnoszę wrażenie, że niektóre terminy używane potocznie nie są przez wszystkich dokładnie rozumiane. Istotnie w modelarstwie nie ma to istotnego znaczenia, chyba że są to zawody lub bicie rekordów. Warto jednak rozróżniać parametry i zależności pomiędzy nimi. Dla ustalonego lotu poziomego określa się: Prędkość minimalna Vmin - najmniejsza prędkość, przy której samolot jest w stanie utrzymać ustalony lot poziomy. Najwyższa wartość (lub bardzo blisko max) Cz. Prędkość ekonomiczna Veko - prędkość, przy której do utrzymania lotu poziomego wymagana jest najmniejsza moc silnika (minimum na krzywej mocy niezbędnej. Lecąc z tą prędkością, silnik zużywa najmniej paliwa na jednostkę czasu. Największa długotrwałość lotu. Prędkość optymalna Vopt - (przelotowa optymalna), prędkość, przy której (Cz/Cx) jest największy. Największy zasięg lotu. Prędkość maksymalna Vmax - największa prędkość, jaką samolot może osiągnąć w ustalonym locie poziomym przy pełnym otwarciu przepustnicy (maksymalna moc silnika). Minimalna wartoś Cx. Prędkość podróżna (przelotowa) Vp - nie ma jednej, sztywnej definicji matematycznej, ponieważ jest to prędkość operacyjno-ekonomiczna. Najprościej definiuje się ją jako ustaloną prędkość lotu poziomego, wybraną do pokonania trasy między lotniskiem startu a lotniskiem docelowym. Jak się mają do tego kąty natarcia: alfa_Vmin > alfa_Veko > afa_Vopt > alfa_Vp > alfa_Vmax

To znaczy w jakim przypadku? O ile kąt zaklinowania nie zmienia się w czasie lotu, to z kątem natarcia już tak nie jest. Lot poziomy może odbywać się na małych lub na dużych kątach natarcia. Siła nośna skrzydeł opisywana jest wzorem Pz=Cz*S*ro*v^2/2 gdzie Cz - współczynnik siły nośnej zależny od kąta natarcia, S - powierzchnia skrzydeł, ro - gęstość powietrza, v - prędkość niezakłóconego strumienia powietrza napływającego na skrzydło. W tym wzorze zmienne są tylko Cz i v, ro można przyjąć jako stałą (w modelarstwie). Samolot ma określoną masę, która w czasie lotu maleje o masę zużytego paliwa (chyba, że jest ma napęd elektryczny). Aby Pz zrównoważyła ciężar samolotu te dwa zmienne elementy (Cz i v) mogą się zmieniać, ale ich iloczyn musi być stały.

To ja dorzucam jeszcze jeden wątek z 2023 orteorii i metodach wyważania - czytaj tu i wątek o metodzie Vanessa rekomendowanej przez Nielota.

W 2014 pojawił się taki / podobny projekt na forum. Nawet był oferowany do sprzedaży. Nie sprawdzałem czy nadal aktualny. Link do wątku jest tu.

Cytowany obrazek pochodzi z książki Miniaturowe lotnictwo, autorstwa W. Schuera. W Poslkich normach definicje są nieco odmienne, odnoszą się do cięciw geometrycznych nie aerodynamicznych. Cięciwa profilu (b lub c) Norma definiuje ją jako odcinek prostej łączący skrajny przedni punkt profilu (nosek) ze skrajnym tylnym punktem (krawędzią spływu). Co ważne, prosta, na której leży ten odcinek, stanowi geometryczną oś odniesienia profilu. Jeżeli krawędź spływu jest ścięta (ma niezerową grubość), za punkt końcowy przyjmuje się środek tego ścięcia. Norma PN-L-01004 wprowadza jednoznaczne układy współrzędnych. Do opisu kątów zaklinowania stosuje się układ współrzędnych związany z samolotem (kadłubowy), gdzie osią podłużną jest oś Xs (biegnąca od ogona do nosa samolotu, wyznaczona konstrukcyjnie). Kąt zaklinowania skrzydła (iw) Kąt zawarty między cięciwą profilu skrzydła (przyjmuje się profil u nasady skrzydła, przy kadłubie), a osią podłużną samolotu Xs. Kąt jest dodatni, gdy nosek profilu jest uniesiony powyżej osi Xs. Kąt zaklinowania statecznika poziomego (it) Kąt zawarty między cięciwą profilu geometrycznego statecznika poziomego a osią podłużną samolotu Xs. Kąt zakleszczenia (lub rozchylenia) aerodynamicznego: Definiowany normatywnie jako różnica algebraiczna iw - it. Kąty natarcia według PN Tutaj norma dokonuje kluczowego rozróżnienia na kąt mierzony względem całego statku powietrznego oraz kąt mierzony dla jego poszczególnych elementów, wprowadzając do definicji układ współrzędnych związany z przepływem (przepływowy), gdzie oś Xa pokrywa się z wektorem prędkości strug niezakłóconych (V). Kąt natarcia samolotu (alpha lub alpha_sam) Kąt między rzutem wektora prędkości napływających strug niezakłóconych (V) na płaszczyznę symetrii samolotu a osią podłużną kadłuba Xs. Kąt natarcia skrzydła (alpha_w): Kąt między cięciwą profilu skrzydła a wektorem prędkości strug napływających. Geometrycznie w locie symetrycznym (bez ślizgu): alpha_w = alpha_sam + i_w. Kąt natarcia statecznika poziomego (alpha_t): Kąt między cięciwą profilu statecznika poziomego a wektorem prędkości strug lokalnie napływających na usterzenie. Uwaga zgodna z PN: Norma w tym miejscu wyraźnie nakazuje uwzględnienie poprawki na kąt odchylenia strug (epsilon) generowany przez indukowany przepływ za skrzydłem oraz ewentualny wpływ strumienia zaśmigłowego. Kąt ten definiuje się jako odchylenie lokalnego wektora prędkości strug od wektora prędkości strug niezakłóconych.

Ta metoda doprowadziła w lotnictwie do wielu katastrof. Patrz początki lotnictwa. Poczzytaj trochę o mechanice lotu, o charakterystyce profili - Cl i Cd (Cz i Cx), o stateczności podłużnej.

Przykład współczesnego rozwiązania

Jeszcze garść informacji pochodzących z publikaci "Fokker Eindecker in action" by D. Edgar Brannon. Fokker E-III-1.pdf Fokker E-III 15-39.pdf

Na stronach różnych muzeów znajdziesz sporo fotgrafii np. Sporo informacji możesz znaleźć także na tym forum https://theaerodrome.com/aircraft/

Może tak? https://www.youtube.com/watch?v=4tIqdIrZeH8

Mógłbyś wytłumaczyć jaśniej tę ideę? Mniejsza masa na dłuższym ramieniu może dawać taki sam moment co większa masa na krótszym ramieniu. Aby to co proponujesz zadziałało, to masa lżejszego napędu pomnożona przez odległość od środka ciężkości (CG) musi być większa od masy istnijącego napędu pomnożonej przez odległość środka masy tego napędu od CG. Skracając kadłub (przybliżając cięższy napęd do CG) iloczyn masy tego napędu przez jego odległość od CG także musi być większy od momentu jaki wywołuje obecnie zainstalowany napęd.

Smiena (Smena) to produkt ZSSR. Wg Wikipedii

Pierwsza wiadomość wątku zawiera dwa linki do plików dxf i dwg. Oba działają. plik dxf: http://pfmrc.eu/index.php?app=core&module=attach&section=attach&attach_id=51638 plik dwg: http://pfmrc.eu/index.php?app=core&module=attach&section=attach&attach_id=51639

Wywód słuszny ale nie uzasadnia przyjętego rozwiązania konstrukcyjnego. W rzeczywistym RWD pilot nie miał możliwości przemieszczania drążka o kąt +/- 70 stopni. Bardziej zasadne wtdaje się przyjęcie takiego ustawienia dźwigni i linek ze względu na rozkład sił działających na dźwignie oraz uniknięcie kolizji górnej linki ze statecznikiem poziomym. W skrajnym położeniu około 45 stopni linka góran styka się z powierzchnia statecznika. W napędzie linkowym układ musi być równoległobokiem (dźwignie muszą mieć taką samą długość 1:1). W przeciwnym przypadku mechanizm nie będzie działał ze względu na geometrię - jedna z linek musiałby by być rozciągliwa.

Budowę tego modelu opisano tu https://pfmrc.eu/topic/97142-co-na-pocz%C4%85tek-do-akrobacji-na-uwi%C4%99zi/#findComment-873756

W Fusion też się da, ale aby rozwinąć na formatkę powierchnia musi być prostokreślna i rozwijalna. Np. taki eliptyczny stożęk ścięty i jego rozwinięcie

Dzięki, to bardzo ciekawy artykuł. Największą konstrukcją drewnianą był samolot Howarda Hughesa, Hughes H-4 Hercules,znany pod nazwą Spruce Goose. Miał długość 66.65 m, rozpiętość skrzydeł 97.51 m, wysokość 24.18 m i masę 113,398 kg. Rzeczywiście w okresie poprzedzającym i WWII konstrukcje z giętej oraz formowanej na gorąco sklejki były często stosowane.

Dzięki za odpowiedzi. Niestety nie udało mi się znaleźć jakichkolwiek informacji o tym jak to było wykonane. Znalazłem za to dużo informacji o chyba najbardziej znanym samolocie z okresu WWII wykonanym z drewna - Mosquito. O rekonstrukcjach można poczytać np. tu lub tu. Konstrukcja kadłuba całkowicie drewniana, a pokrycie wielowarstwowe wykonane na kopycie z kilku warstw fornirów. W tylnej cześci powierzchnia stożkowa. Są też prostsze metody wykorzystujące gięcie cienkich (1,2 mm) arkuszy sklejki mocowanych do wręg nadających kształt, tak jak tu. Jak widać są techniki umożliwiające gięcie 2D i 3D, ale nadal nie znalazłem odpowiedzi, którą rozwiązanie zastosowano w konstrukcji ŁA5. Wyginanie 2D jest stosunkowo proste. Większość przykłądów do których odsyłasz, to gięcie 2D. Gięcie 3D wymaga już specjalnej technologii, wzornika (kopyta), na którym klei się kolejne warstwy cienkiego forniru dociskanego do wzornika. Osłony kół pokazane na zdjęciu nie wyglądają jakby były wykonane z giętej sklejki lub jakby były laminowane, a bryła uzyskana po sklejeniu pokazanych na rysunku kształtów będzie przypominała sferę kuli, ale w przekroju będzie linią łamaną. Nacinanie sklejki - tak stosuje się, ale osłabia to konstrukcję. Ta technika jest raczej stosowana w meblarstwie niż w lotnictwie.

Tworząc model 3D kadłuba samolotu ŁA5 napotkałem problem związany z kształtem bryły kadłuba. Tylna część kadłuba w widoku z góry i z lewej strony jest "obła" - narysowana gładkimi liniami krzywymi. W opisie konstrukcji kadłuba jest informacja, że ta część kadłuba jest pokryta sklejką. Jak łatwo sprawdzić arkusze sklejki dają się łatwo wyginać w jednej płaszczyźnie, nie ma problemu z uzyskaniem powierzchni walcowej lub stożkowej. Wygięcie sklejki w dwóch płaszczyznach nie jest takie proste lub wręcz niemożliwe. Czy więc tylna część kadłuba nie powinna składać się z kilku powierzchni stożkowych? Czy linia zarysu kadłuba zamiast gładkiej krzywej nie powinna być łamaną składającą się z odcinków?