zbjanik

Statecznik pionowy, ster kierunku i zawiasy- wszystko w jednym kawałku. Waga 646 gram.

Aktualna waga 600 gram.

Piękna Jaskółka, wersja z motylkiem. Przed startem, z bliska wygląda bardzo filigranowo, krucho, ale jak się w locie okazało- wytrzymuje akrobację no i cało wylądowała. Klasa!

Rzeczywiście, wygląda na to, że ta migracja danych chyba uzależniona jest od sposobu i drogi logowania. Ja się zalogowałem przez bankowość i wtedy poszło.

Można bez polisy, jej dodanie to możliwa, ale nie konieczna opcja na samym końcu procesu.

Piękny ten model Andrzeja, daje doping, więc działam dalej. Skrzydła prawie gotowe- mają już centropłat z wypustami do listewek dźwigara, ale to jeszcze nie sklejone, tylko przymiarka. Tu jest po 1 st. na stronę wzniosu. Płaty są oklejone bibułką z TeDi w takich nostalgicznych kolorach, trochę jak japonka barwiona farbkami do jajek wielkanocnych, nie są nadmiernie intensywne, klimat zachowany. Płaty będą później przecięte i sklejone z drugim wzniosem, powstaną ucha, czy uszy. Bibułka na lakier do parkietu (wodny) fajnie się układa, napręża wysychając i jest to na prawdę bardzo lekkie i skuteczne zabezpieczenie depronu. Nawet ujawniły się lekko żeberka, lekko falując górną powierzchnię. Skrzydła pod światło lekko przeświecają, więc w słoneczny dzień efekt powinien być zbliżony do oryginału, choć to konstrukcja skorupowa.

Filmiki z youtube z Kordami, ale w wersji jak kolegi Andrzeja, czyli oryginalnej- choć jeden model jednak RC.

Tak, cięty drutem na 5 mm. Natomiast żebra na załamaniach płaszczyzn są grubsze- 10 mm, bo będą skosowane pod wznios.

Tak samo jak robi się pliki balsowych- więc dwa szablony z blachy Al ok. 0,6 mm, dwa prowadzenia z drutu i piłowanie. Końcowe, te na elipsie, ze względu na małą ilość podszlifowane z wolnej ręki już po wklejeniu na dolnej powierzchni. Ten depron co mam bardzo fajnie się układa na nieco nierozwijalnej powierzchni, nadawałby się na Spitfire'a- trzeba to przemyśleć😊.

Piękny! Jeszcze bardziej mi się podoba... Masz jakiś film, albo więcej zdjęć?

Powstaje moja kolejna "makieta modelu" i znowu pierwowzorem jest gumówka. Pierwszy był Marabut z koroplastu, wzorowany na czeskiej małej gumówce o tej nazwie. Teraz wpadła mi w oko właśnie Korda- wyczynowy model z całej linii wyczynówek konstruktora z USA o tym nazwisku, który jest też wynalazcą determalizatora dla modeli swobodnie latających. Oczywiście oryginały to konstrukcje klasyczne, balsowe listewki, japonka itd. Urzekła mnie strona "estetyczna", smukłość (oczywista w tym napędzie), ale też eliptyczne krągłości stateczników i końców skrzydeł- no dla mnie sama klasyka. Oryginały powstające kolejno, różniące się szczegółami, miały rozpiętość powiedzmy ok. 1 metra, raczej nie więcej. Moja Korda będzie większa- ok. 1700 mm. Kadłub z niebieskiego koroplastu, natomiast płaszczyzny nośne z depronu. Statecznik poziomy jest wymieniony jako taka płaszczyzna, bo ma także nośny profil, do tego jest ogromny- prawie połowa rozpiętości skrzydeł, ale takie proporcje właśnie miały modele z tamtego okresu. Podobnie jak w oryginał, będzie podwójny wznios, tyle że mocno zredukowany, żeby lotki miały coś do powiedzenia jednak. Dla uproszczenia pracy zastosowałem profil nie wklęsły, może szkoda- zobaczymy w locie. Depron o grubości 3 mm, żebra styrodurowe, listewki sosnowe jako dźwigar, bambusowa okrągła krawędź natarcia w płacie, pokrycie z kolorowej bibułki na lakier do podłogi. Kleję polimerowym Dragonem bo klejami opartymi na wodzie nie da się operować w zimnym garażu (a kleiłem nawet przy 0 st.), a ten jest na spirytusie, a ten- wiadomo: grzeje😀. Korda_Dethermalizer_oz423.pdf

Rzeczywiście- Wiener po podwyższeniu kwoty mojej polisy do wymaganego minimum na jesieni, nie domagał się żadnej dopłaty, a zapłaciłem w czerwcu 66 zł. Ale to był taki przełomowy moment, ciekawe jak będzie w kolejnych latach. Choć wiem już, że Wiener nie będzie miał oferty dla takich jak my- przejmuje je Compensa (może oni się nawet połączyli?).

No więc posługuję się przyjętą nomenklaturą przez organizatora, czyli egzamin, bo to jednak ułatwia komunikację i wszyscy bez wątpliwości wiedzą o czym rozmawiamy. Co do logowania, to tak- przez ten stary login nie da rady, bo to wszystko jest wirtualnie gdzieś indziej, ale procedura jest coś w rodzaju: "nie pamiętasz hasła?', czyli niby wiedzą że to ty, ale trzeba poprosić o kod na maila i jeszcze jeden na telefon i już wtedy gra.

Wczoraj, właściwie to dzisiaj, bo późno w nocy odnowiłem swoje papiery. Jest przed samym egzaminem kurs, zasób wiadomości do powtórzenia, albo i nieco nowych, bo trochę jednak się przez te lata zmieniło. To przypomnienie materiału jest podzielone na strony i co kilka z nich jest taki test wstępny tes, z podaniem wyniku od razu, pozwala to nabrać nieco pewności, że coś się tam jednak wie. Dla mnie, absolutnego "niedroniarza" najtrudniejsze są te skróty systemów właśnie dronowych, bo ich przecież nie stosuję. Ale pomaga rozłożenie tego "abrewjejszyn" na polski i to jest w tym kursie przygotowawczym, a dodatkowo można sobie zrobić zdjęcia telefonem tych miejsc mniej ciekawych jako ściągawkę, żeby się potem mniej stresować.

Nie, no ten model robi nam wszystkim krecią robotę- jak jakieś władze to zobaczą, to będą zmuszone wprowadzić dalsze ograniczenia wagi, chyba teraz 25 gram. 😄Przecież nie może tak być, żeby sobie tak latać!