zbjanik

Korda już należy do grupy modeli latających:

To była rutynowa kalibracja stabilizatora lotu przed początkiem sezonu 🙂

Dobreeee! Spróbuję to adaptować do wiązania sznurowadeł- będzie można zaoszczędzić i kupić krótsze😀

Jakby coraz bliżej finału, waga teraz 760 gram.

Statecznik pionowy, ster kierunku i zawiasy- wszystko w jednym kawałku. Waga 646 gram.

Aktualna waga 600 gram.

Piękna Jaskółka, wersja z motylkiem. Przed startem, z bliska wygląda bardzo filigranowo, krucho, ale jak się w locie okazało- wytrzymuje akrobację no i cało wylądowała. Klasa!

Rzeczywiście, wygląda na to, że ta migracja danych chyba uzależniona jest od sposobu i drogi logowania. Ja się zalogowałem przez bankowość i wtedy poszło.

Można bez polisy, jej dodanie to możliwa, ale nie konieczna opcja na samym końcu procesu.

Piękny ten model Andrzeja, daje doping, więc działam dalej. Skrzydła prawie gotowe- mają już centropłat z wypustami do listewek dźwigara, ale to jeszcze nie sklejone, tylko przymiarka. Tu jest po 1 st. na stronę wzniosu. Płaty są oklejone bibułką z TeDi w takich nostalgicznych kolorach, trochę jak japonka barwiona farbkami do jajek wielkanocnych, nie są nadmiernie intensywne, klimat zachowany. Płaty będą później przecięte i sklejone z drugim wzniosem, powstaną ucha, czy uszy. Bibułka na lakier do parkietu (wodny) fajnie się układa, napręża wysychając i jest to na prawdę bardzo lekkie i skuteczne zabezpieczenie depronu. Nawet ujawniły się lekko żeberka, lekko falując górną powierzchnię. Skrzydła pod światło lekko przeświecają, więc w słoneczny dzień efekt powinien być zbliżony do oryginału, choć to konstrukcja skorupowa.

Filmiki z youtube z Kordami, ale w wersji jak kolegi Andrzeja, czyli oryginalnej- choć jeden model jednak RC.

Tak, cięty drutem na 5 mm. Natomiast żebra na załamaniach płaszczyzn są grubsze- 10 mm, bo będą skosowane pod wznios.

Tak samo jak robi się pliki balsowych- więc dwa szablony z blachy Al ok. 0,6 mm, dwa prowadzenia z drutu i piłowanie. Końcowe, te na elipsie, ze względu na małą ilość podszlifowane z wolnej ręki już po wklejeniu na dolnej powierzchni. Ten depron co mam bardzo fajnie się układa na nieco nierozwijalnej powierzchni, nadawałby się na Spitfire'a- trzeba to przemyśleć😊.

Piękny! Jeszcze bardziej mi się podoba... Masz jakiś film, albo więcej zdjęć?

Powstaje moja kolejna "makieta modelu" i znowu pierwowzorem jest gumówka. Pierwszy był Marabut z koroplastu, wzorowany na czeskiej małej gumówce o tej nazwie. Teraz wpadła mi w oko właśnie Korda- wyczynowy model z całej linii wyczynówek konstruktora z USA o tym nazwisku, który jest też wynalazcą determalizatora dla modeli swobodnie latających. Oczywiście oryginały to konstrukcje klasyczne, balsowe listewki, japonka itd. Urzekła mnie strona "estetyczna", smukłość (oczywista w tym napędzie), ale też eliptyczne krągłości stateczników i końców skrzydeł- no dla mnie sama klasyka. Oryginały powstające kolejno, różniące się szczegółami, miały rozpiętość powiedzmy ok. 1 metra, raczej nie więcej. Moja Korda będzie większa- ok. 1700 mm. Kadłub z niebieskiego koroplastu, natomiast płaszczyzny nośne z depronu. Statecznik poziomy jest wymieniony jako taka płaszczyzna, bo ma także nośny profil, do tego jest ogromny- prawie połowa rozpiętości skrzydeł, ale takie proporcje właśnie miały modele z tamtego okresu. Podobnie jak w oryginał, będzie podwójny wznios, tyle że mocno zredukowany, żeby lotki miały coś do powiedzenia jednak. Dla uproszczenia pracy zastosowałem profil nie wklęsły, może szkoda- zobaczymy w locie. Depron o grubości 3 mm, żebra styrodurowe, listewki sosnowe jako dźwigar, bambusowa okrągła krawędź natarcia w płacie, pokrycie z kolorowej bibułki na lakier do podłogi. Kleję polimerowym Dragonem bo klejami opartymi na wodzie nie da się operować w zimnym garażu (a kleiłem nawet przy 0 st.), a ten jest na spirytusie, a ten- wiadomo: grzeje😀. Korda_Dethermalizer_oz423.pdf