kesto

Ten poziomy jakiś mikry.

W międzyczasie, wykorzystując dobrodziejstwo posiadania drukarki 3D, wydrukowałem foremki do laminowania wylotów powietrza chłodzącego silnik.

żywica Lg285, a mikrobalonu tyle, aby uzyskać odpowiednią konsystencję. U mnie chodziło o to, by nie spływała po pionowych powierzchniach.

To żywica epoksydowa z mikrobalonem.

Dalsze prace nad podwoziem. Mocowanie osłon.

Teraz to jak beczka na kołach😄

Tyle czasu leżał na plecach, że na moment postawiłem go na koła.😁

Kurcze, było równo. Podejrzewam wrogą robotę jakiegoś sabotażysty...cóż że ze Szwecji😜

Takie pokryweczki wnęk podwozia

Musiałem zrobić zawiasy taśmowe do osłon goleni podwozia z takich malutkich zawiasików

Zgadzam się z tobą, że z eksploatacyjnego punktu widzenia taka kieszeń to koszmar, mam też materiały dotyczące rysunków podwozia i znam też zdjęcia z otwartym podwoziem. Zanim zabrałem się za podwozie też myślałem, że to musi działać, ale okazało się, że wcale nie musi. Wręcz twierdzę, że z mechanicznego punku widzenia to nie może działać, no chyba że zastosowano jakieś gumowe nity lub elastyczne osłony podwozia. Na moich zdjęciach przy otwartym podwoziu też można zakładać, że osłona jest na zawiasie przymocowana do skrzydła, ale jak zamknę podwozie, to widać, że osłona jest "ciągnięta" i za żadne skarby nie może być na sztywno przymocowana do skrzydła. No chyba, że gdzieś popełniam błąd.

Stanisław, klapki nie są przynitowane go skrzydła. Zdjęcia, które pokazałeś dotyczą nielatającej pseudomakiety, którą rumuni zrobili jako ekspozycję stałą w muzeum. Jest tam bardzo dużo nieścisłości i daleko odbiega to od oryginału więc raczej bym się tymi zdjęciami nie sugerował. Gdybym robił model bez chowanego podwozia, to też bym klapki przynitował do skrzydła. Aby dojść do tego, jak to było w oryginale ściąłem cały arkusz brystolu robiąc niezliczoną ilość kombinacji długości pokryw oraz kąta ich mocowania, by przy zamykaniu i otwieraniu podwozia ten "pantograf" zadziałał. Otóż przy przynitowaniu klapek do skrzydła żadna kombinacja nie działa. Pochylenie osi wzdłuż których chowa się podwozie całkowicie uniemożliwia zamocowanie pokrywy do skrzydła na stałe na zawiasie. Jak popatrzysz na rysunek który zamieściłem, zobaczysz tam zarys kieszeni, w której ten fragment klapki się chowa. Tylko tak da się zamknąć i otworzyć podwozie, bez gięcia klapek i urywania zawiasów przynitowanych do skrzydła. Artykuł dotyczący podwozia przeczytałem, ale tam są głównie informacje dotyczące modyfikacji podwozia w wersji z bombą. Nic tam nie ma o mocowaniu pokryw podwozia.

Z tymi pokrywami, to inżynierowie rumuńscy skomplikowali prostą rzecz. Okazało się, że pokrywa nie jest zamocowana na zawiasie do skrzydła, tylko w czasie otwierania podwozia, chowa się w części do kieszeni w skrzydle. Na rysunku podwozia widać tą kieszeń.

Nie dałoby się zrobić tego z całej deski?

To tylne kółko wygląda jak odkręcone od wózka widłowego.

Bardzo ładnie prezentuje się w powietrzu. Widać, że "chce latać", tylko tak jak powiedział Wojtek - to nie combat!🙂

Próbuję ogarnąć mocowanie pokryw podwozia.

Druty są już wygięte, a nie mam takiego wygiętego wiertła😁. Dalsze prace nad modelem. Zaczynam wypełniać wnęki podwozia.

Owoce nigdy nie są robaczywe pod warunkiem, że jesz je prosto z krzaka...po zachodzie słońca.

Może być problem, bo przewody wysokiego ciśnienia zrobiłem z czarnej sznurówki.😆

Detale podwozia.

Ten podstawowy, który był w zestawie.

Trochę prac przy podwoziu. Dorobiłem imitację siłownika hydraulicznego i sprawdziłem, czy da się podwozie zamknąć bez kolizji. Da się

Większe kółka zawsze lepiej wyglądają.

Teraz model jest w Muzeum Morskiego Dywizjonu Lotniczego w Pucku.