zbjanik

Adamie- Tomek dobrze pyta w poprzednim poście. Ładuj, żeby mieć gotowy pakiet na okazję, która się nadarzy. Dopiero co przewinęła się przez forum dyskusja o sensowności trybu storage w ogniwach. Mogę napisać co sam wypróbowałem: wiem co to storage, moja ładowarka ma go repertuarze, ale oboje (ja , ani ładowarka) go nie stosujemy. Za to latam kiedy tylko mam czas i nie wieje 60 km/h. I tak właśnie jest, że trzymam lipole naładowane. Inna sprawa, to czas i miejsce- ale to przecież jakoś pokonasz. Pasja wygra.

Stare lotnicze powiedzenie mówi: co jest prawie tak samo fajne jak latanie? Odpowiedź: gadanie o lataniu. Dla modelarzy moim zdaniem dochodzi jeszcze jeden punkt: przymierzanie. Dzisiaj poskładałem istniejące kawałki w jaką taką całość żeby nacieszyć oczy i podtrzymać napęd do dalszej roboty i ten zabiegł się powiódł. Waga na teraz- 1760 gram.

Dzięki Marku za poparcie- byłem go z zasadzie pewien, bo CSS-owcy powinni się wspierać . Co do technologii, to dla mnie też jest jeszcze nowa, zgłębiam ja i rozwijam. Jest co zgłębiać, bo modele z tego materiału latają od dawna, jest cały trend, dział, czy jak to określić: SPAD, jednak nie od znanych maszyn tego typu (choć z coroplastu też można by je budować), co od skrótu (z pamięci) Simply Plastic Airplane Design. Zainteresowałem się tą ideą, która dąży do budowy prostych modeli z nieoczywistych materiałów, można powiedzieć-z czegokolwiek, ale głównie z coroplastu właśnie. Przeważnie na początku były to konstrukcje raczej brzydkie, kanciaste, niektóre nawet z równoległym kadłubem z plastikowej rury od rynny, jest tego dużo w internecie, głównie amerykańskich, ale nie tylko. Z czasem zaczęły się pojawiać modele bardziej finezyjne, wręcz takie trochę makiety. Pomyślałem, że temat jest ciekawy, żeby tylko jakoś opanować klejenie, bo to tworzywo nie bardzo się chce dać na trwale złapać. Wymyśliłem więc sposób z dziurkowaniem powierzchni klejonej, żeby klej wniknął do środka przez te dziurki, napęczniał w środku- utworzą się takie mikro nity. Od drugiej strony kolorowa taśma izolacyjna (wzmacnia i zamyka komórki, można latać w deszczu- wody się nie naleje) No i ten wynalazek się dobrze sprawdza. Marabut tak zbudowany, to prawdziwy "bush plane", nie zaliczył co prawda żadnego upadku, ale masę, setki, lądowań, nie zawsze gładkich- nic się nigdzie nie odkleiło. Poszedłem więc dalej, wybierając CSSa. Nie buduję makiet, żal mi czasu, którego musi starczyć na budowę i na latanie- najlepiej codziennie, lepiej kilka lotów, niż jeden. Zaletą coroplastu, oprócz jego taniości, trwałości, jest to, że skleisz takie skrzydła, czy kadłub i od razu masz pomalowane! Depron i styrodur są tez fajne, lepiej w nich wykonać krzywizny i wypukłości, ale potem trzeba je jakoś zabezpieczyć i wykończyć, tu nie. Przez lata budowałem z drewna, później i laminatu, ale na teraz wybrałem metodę jak najszybszą.Sam jestem ciekaw co z tego wyjdzie, trochę mnie przeraża teraz wielkość tego modelu, ale w końcu tak chciałem, to będę miał! No ale co dopiero powiedzieć o Twoim! Aktualnie robię stójki płatów z bambusów od storczyków (są świetne w OBI) i kawałków blachy stalowej 0,5 mm. Co do przekonań, to też jestem absolutnym pacyfistą gorszego gatunku, więc jak by przyszło być w okopach jednak, to bylibyśmy po tej samej stronie.

Marku- ależ jest, tylko niepozorny- ale cóż- model mniejszy, to wątek też . Oto wątek: http://pfmrc.eu/index.php?/topic/66511-css-13-coroplast/

W kwiatkach może jestem faktycznie nieco do przodu, ale w samolotach idziemy praktycznie równo- też jestem na zbliżonym etapie. Widzę, że Twój CSS ma chyba grubszy profil niż oryginał, chyba to wynika z przyjętego w planach. Oryginalnie było coś ok. 8,5%- ja tyle własnie zastosowałem,

Tarczą ścierną narzędziem Dremel lub podobnym można zrobić rowek. Czasem wychodzi trochę szerszy niż potrzeba, ale ogólnie to działa. Pierwsza próba mi nie wyszła- rowek był dużo za szeroki, więc zastosowałem drut miękki, tak ok. 0,5 mm skręcony kombinerkami aż do momentu, kiedy skrętka się ukręciła. Pozostał jednak pierścień w rowku, zastępujący oryginalne zabezpieczenie i silnik długo tak działał. Od tego momentu przestałem się przejmować brakiem dedykowanych do silników wałów- byle mieć właściwą średnicę. Podebrania pod "pchełki" też można zrobić samemu bez kłopotu.

W locie to rodzaj materiału z którego model jest zbudowany ma trzeciorzędne znaczenie. A Twoja Cessna- fajna, więc poleci bez wątpliwości!

Marku- u mnie przebiśniegi już prawie, prawie, zresztą CSS też rośnie...

I to jest właściwe podejście- czyli jak już musi być, a czasem musi, to w najmniej widocznym miejscu.

Skrzydło górne czeka na wklejenie żeber nośnych z węzłami pod stójki, a potem pokrycie niebieskim z góry. Może dzisiaj się uda zamknąć jedną połowę (trzeba to robić oddzielnie, każdą płaszczyznę osobno na desce). Na zdjęciu są wszystkie zasadnicze komponenty samolotu, choć jeszcze oczywiście nie kompletne - kadłub nie ma stożkowatego przodu, nie mówiąc o makiecie silnika, która oczywiście być musi. Nie ma też steru wysokości jeszcze. Myślę, że waga płatowca bez wyposażenia na poziomie 2000 g jest jak najbardziej realna. Zamieszczam też zdjęcie zastosowanego rozwiązania mocowania płozy - elastyczna pianka z rurką plastikową i drut w środku. Jest elastycznie i obrotowo. Na koniec na wystający drut zostanie nałożona drewniana, albo udająca drewno makieta płozy.

Paweł, ale kaczka to gdzie by miała motorek- w dzióbku, czy kuperku?

Super sprawa, miłe obrazki. Ale jako modelarz muszę zapytać- jaki silnik, pakiet itd. w tym piperku, bo kaczka- wiadomo, szybowiec!

Dolne skrzydło gotowe, no z grubsza, bo trzeba jeszcze odciąć lotki. Powstaje skrzydło górne.

Dalszy ciąg prób i już pewne oswojenie z takim umiejscowieniem aparatu/kamery pokazują, że to ma sens. Można łatwiejj niż na głowie kadrować obraz, pole widzenia. Widać też, czy filmowanie na pewno jest włączone, bo jest podgląd na tył urządzenia- na czapce to nie takie oczywiste. Minusem jest natomiast zmienione wyważenie nadajnika- wysoko podniesiony środek ciężkości. Ale da się to opanować. Czyli są dwie opcje jeśli brak operatora- można wybierać. Film z wczoraj, temat: "ćwiczenia niskie", czyli podejścia do lądowania, "touch & go" i trochę wspomnień z latania na uwięzi. Na filmie nie słychać, ale w tle były odgłosy żurawi (klangor). Więc wiosna moralnie przynajmniej- już jest! https://youtu.be/QA-zntx8z7Y

Lekkość, lekkość widzę! Już wiadomo, że będzie super latał.

Robert- jak na teraz, to planów co do przemieszczania nie mam, choć faktycznie kiedyś jakaś potrzeba może i wystąpi. Więc założyłem, że jak już, to wystarczy możliwość odjęcia płatów od kadłuba. Płaty będą (dolny już widać, bo jest na tapecie) niedzielone. Dolny będzie przykręcony do kadłuba dwoma śrubkami M3, ew. M4, potem też na śrubkach będą do niego przykręcone stójki "N" (od kształtu), na koniec przyjdzie płat górny, też na śrubkach. Całość uzupełnią cięgna pracujące, jak w oryginale. Stójka kadłubowa jest już zlutowana z drutu i będzie wstawiona do kadłuba na stałe. Napędy steru wysokości i kierunku- linkowe, jak w oryginale. Lotki będą miały serwa tylko na dole, ale ich ruch przekażą górnym popychacze, które w oryginale były linkami biegnącymi pionowo.

Budowa CSS-a coro trwa, chociaż się nie rozpisuję, zdając sobie sprawę, że ten Marka jest bardziej "medialny", bo większy i drewniany, jak oryginał. Ale mój też nie taki znowu mały, bo dolny płat, ten na fotce jest prawie mojego wzrostu, a górny będzie dłuższy o kolejne 12 cm.

Ale do przodu tyłem?

OK, ale że będzie latał tyłem?

Tomasz- przekazuję Ci za ten pomysł pięć punktów dodatnich. Rewelacja! Wojtek- Chylę czoła przed tą konstrukcją (jako projektem) i realizacją. Też pięć punktów i też dodatnich!

Sprawdź styki łączące pakietu i gniazdo, Bywa że się zanieczyszczą, czy zaśniedzieją i występuje mniej więcej taki efekt jak u Ciebie (albo jeszcze mocniejszy).

Spokojnie wystarczy rozwiązanie Marcina- oparte na klejeniu większej powierzchni do tego nie całkiem twardego podłoża, jakim jest depron. Sprawdzone!

Mam odpowiedź na zawsze dręczące mnie pytania: jak dobrze, profesjonalnie mocować styrodur do obróbki i jak ostre powinny być zęby skrawające. Teraz już wszystko jasne!

No nie, to faktycznie może już teraz lepiej realizować zamysł w tej postaci jak jest. Jeśli natomiast zechcesz, to spróbuj w następnym modelu takiej filozofii: nazwałbym ją "budowa od zewnątrz do wewnątrz"- chodzi o kierunek postępowania: czyli depronowa powłoka zewnętrzna (czy inna- ja teraz stosuję coroplast). Do jej utworzenia potrzeba wręg, czasem podłużnic w celu uzyskania bryły, ale potem następuje wbudowanie wnętrza, kratownicy wewnętrznej opartej o wytrzymałościowe wykorzystanie trójkąta. Masy przybywa bardzo niewiele, a sztywności bardzo dużo.Obecnie często korzysta się ze sklejki, głównie z powodów łatwości obróbki CNC, i to jest zrozumiałe, ale w małych, takich nazwijmy to "intuicyjnych" modelach, patyczki, to jest to- polecam! Aha- w tej wersji, okna mogłyby zostać "przezierne".

Tomasz- model wygląda świetnie, piękna robota. Wnętrze kabiny wzmocniłeś według wskazówek kolegów, i tu jest OK. Ale tak patrzę i myślę, że przedział kadłuba za tym wzmocnieniem to może się bardzo łatwo uszkodzić- ukręcić, przy słabym nawet cyrklu. Ja bym wkleił jakieś listewki krzyżujące tą przestrzeń. Ze swojej strony polecam bambusiki do szaszłyków. Nic prawie nie ważą, są w miarę elastyczne i ogólnie dostępne. Zaznaczyłem je na czerwono na fotce. Narysowałem tylko dwa na krzyż, w jednej płaszczyźnie, ale to tylko, żeby nie komplikować obrazka- powinny być umieszczone przestrzennie w kadłubie. Po prawdzie to przydały by się chyba też w komorze silnika, czyli w przodzie kadłuba, z tym, że tam raczej leżąc na bokach skorupy kadłuba, żeby zostawić dostęp np. do aku, czy reglera. Ogólnie można to porównać do przeróbek jakie się robi w samochodach, dodając wewnętrzną kratownicę rurową jeśli auto ma stać się rajdowe. To już nie napiszę, bo jest teraz za późno, że i w tej wspomnianej części kabiny mocującej skrzydło, też można tak było zrobić, zachowując "widzialność" przez okna.